ΑΔΕΔΥ: Η κυβέρνηση εξασφαλίζει πλεονάσματα στις πλάτες όσων περιμένουν τη σύνταξη

«Άνθρωποι, που εργάστηκαν για 35 και 40 χρόνια περιμένουν μάταια την καταβολή της σύνταξης που τους αναλογεί, η οποία όσο πετσοκομμένη κι αν είναι, αποτελεί γι’ αυτούς αναγκαίο όρο επιβίωσης».

Την παραπάνω διαπίστωση κάνει η ΑΔΕΔΥ, αναφερόμενη στις μεγάλες καθυστερήσεις στην απονομή οριστικών συντάξεων, ενώ υπογραμμίζει ότι η καθυστέρηση σημαίνει «μεταξύ άλλων πλασματική μείωση των δαπανών του κράτους και δημιουργία εξίσου πλασματικών πλεονασμάτων».

Σύμφωνα με την ΑΔΕΔΥ, «από τις 13 Μαΐου 2016, που έχουν κατατεθεί χιλιάδες αιτήσεις συνταξιοδότησης, καμία από αυτές, δεν έχει διεκπεραιωθεί, ενώ όσες έχουν κατατεθεί μετά την 1 Ιανουαρίου 2017 δεν έχουν χρεωθεί καν σε αρμόδιο εισηγητή και παραμένουν στο πρωτόκολλο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Για εκείνους τους εργαζόμενους δε, που έχουν διαδοχική ασφάλιση, ο εμπαιγμός συνεχίζεται, μιας και δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η αναγκαία αλληλογραφία με τους ασφαλιστικούς φορείς, όπως προβλέπει ρητά το άρθρ.1, παρ.1β του Ν.4151/2013, “…υποχρεούται εντός δέκα (10) εργάσιμων ημερών από την περιέλευση σε αυτή των στοιχείων του Δ.Α.Υ.Κ., να αποστείλει την σχετική αλληλογραφία με τα στοιχεία του υπαλλήλου και στους συναρμόδιους Ασφαλιστικούς Οργανισμούς”.

Η πραγματικότητα αυτή, έρχεται σε απόλυτη αντίθεση προς τις διατάξεις του Ν.4151/2013, που προβλέπουν, ότι η σύνταξη χορηγείται έξι (6) μήνες μετά την πρωτοκόλληση της σχετικής αίτησης στην αρμόδια υπηρεσία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που όπως φαίνεται, ισχύει μόνο στα… χαρτιά».

Κατά την ΑΔΕΔΥ, «η κατάσταση όπως διαμορφώνεται και οι συνεχιζόμενες καθυστερήσεις τόσο στην έκδοση αποφάσεων συντάξεων, όσο και στην απόδοση του εφάπαξ στους δικαιούχους συναδέλφους, ξεφεύγει πλέον της αμέλειας και της αδιαφορίας και αγγίζει τα όρια της σκοπιμότητας, αφού όσο καλόπιστος και εάν είναι κάποιος, δεν μπορεί να μην λάβει υπόψη του ότι η μη έκδοση αποφάσεων συνταξιοδότησης επιφέρει μεταξύ άλλων πλασματική μείωση των δαπανών του Κράτους και δημιουργία εξίσου πλασματικών πλεονασμάτων».