Μια στο καρφί και μια στο πέταλο για τη «σφαγή» των συντάξεων – Η «παγίδα», η αλήθεια και η οργή

Σε ισορροπία τρόμου με επικοινωνιακούς ακροβατισμούς υψηλού πολιτικού κόστους εξελίσσεται για την κυβέρνηση η ψηφισμένη περικοπή των συντάξεων από 1/1/2019.

Του Μιχάλη Σιάχου

Από τη μια ο αρμόδιος υφυπουργός, Τάσος Πετρόπουλος, δηλώνει σήμερα το πρωί στον RealFM για το θέμα ότι «δεν είναι αυτό ούτε απαραίτητο, ούτε αναγκαίο», προσθέτοντας ότι «θα κριθεί από τις εξελίξεις των οικονομικών μας δυνατοτήτων». Από την άλλη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, λίγες ώρες μετά, επισημαίνει ότι «αυτή τη στιγμή δεν είναι βούληση της κυβέρνησης να θέσει ένα τέτοιο ζήτημα (σ.σ. μη εφαρμογής των περικοπών) στους δανειστές ενόψει της τέταρτης αξιολόγησης».

Από τις συνεχείς και αντιφατικές δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών είναι πλέον φανερό ότι το ζήτημα της ήδη ψηφισμένης περικοπής των συντάξεων εξελίσσεται σε έναν δυσεπίλυτο «γρίφο» πολλαπλών ισορροπιών για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Η κεντρική κυβερνητική εκφώνηση (Τσακαλώτος, Τζανακόπουλος) ακολουθεί απέναντι στους δανειστές και ενόψει της τέταρτης αξιολόγησης την τακτική του «καλού παιδιού». Η προφανής γραμμή είναι ότι δεν πρέπει να διαταραχθούν οι ισορροπίες με το κουαρτέτο, με δεδομένα και τα 88 προαπαιτούμενα που εκκρεμούν. Το EuroWorking Group (EWG), καθώς και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έστειλαν μήνυμα στην Αθήνα να ανεβάσει ταχύτητα σε ό,τι αφορά την εκπλήρωση των προαπαιτούμενων, ενώ τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών είναι ήδη εδώ για την τέταρτη αξιολόγηση.

Για να οδηγηθεί η χώρα… απρόσκοπτα στην πανηγυρική, όπως η κυβέρνηση επιδιώκει, «έξοδο» από το τρίτο μνημόνιο, η κυβέρνηση δεν θα θέσει «αυτή τη στιγμή», όπως τόνισε πολύ χαρακτηριστικά και ο κ. Τζανακόπουλος, στους δανειστές θέμα μη εφαρμογής των μειώσεων στις συντάξεις, ώστε να μη διαταραχτεί η ομαλή πορεία προς το τέλος του προγράμματος.

Την ίδια ώρα, όμως, το πολιτικό κόστος και η καθημερινά διογκούμενη κατακραυγή για την επικείμενη περικοπή των συντάξεων, όπως είναι λογικό, τρομάζει την κυβέρνηση, γεγονός που «αναγκάζει» κάποια κυβερνητικά στελέχη, στο πλαίσιο κατανομής επικοινωνιακών ρόλων, να «κλείνουν το μάτι» στο… εσωτερικό ακροατήριο, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην γίνει ή να γίνει με άλλο τρόπο η περικοπή των συντάξεων και όχι υπακούοντας στον γενικό κανόνα της προσωπικής διαφοράς.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση-βόμβα της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία απορρίφθηκαν οι προσφυγές που ζητούσαν να κηρυχθεί αντισυνταγματικός ο επανυπολογισμός των συντάξεων και η περικοπή της προσωπικής διαφοράς, προσθέτει ένα ακόμα παράδοξο για την κυβέρνηση.

Ενώ σε πρώτη ανάγνωση θα έλεγε κανείς ότι η απόφαση βολεύει την κυβέρνηση αφού «βγάζει συνταγματικό» έναν από τους πλέον αντιλαϊκούς νόμους της, την ίδια ώρα η ίδια απόφαση δημιουργεί και μεγάλο «πονοκέφαλο», αφού αφαιρεί ένα πιθανό κυβερνητικό επιχείρημα προς τους δανειστές και τους δίνει τη δυνατότητα με περισσή ευκολία στο αίτημα μη ή μερικής εφαρμογής των περικοπών να πουν στην κυβέρνηση ένα ξεκάθαρο «δεν το συζητάμε, αφού πλέον έχετε το “ok” και από ανώτατο δικαστήριό σας».

Η κυβέρνηση, λοιπόν, βρίσκεται παγιδευμένη στις εγγενείς αντιφάσεις της πολιτικής που επέλεξε να υπηρετήσει, ακροβατώντας πολιτικά και επικοινωνιακά σε τακτικές και «παιχνίδια», που όχι μόνο δεν «αναβάλλουν» την κοινωνική δυσαρέσκεια, αλλά αντίθετα την πολλαπλασιάζουν.

Η οργή των συνταξιούχων μεγαλώνει και τέτοιου είδους χειρισμοί κάνουν όλα και πιο συχνή τη ρητορική ερώτηση «ποιος δουλεύει ποιον»…