Πυρ ομαδόν κατά του νέου Ασφαλιστικού – Γιατί αποδεικνύεται «άνθρακες ο θησαυρός»

Φωτό αρχείου

Περισσότερους δυσαρεστημένους, παρά ευχαριστημένους, φαίνεται ότι δημιουργεί το νέο Ασφαλιστικό, που ετοιμάζεται να εισαχθεί προς ψήφιση στη Βουλή. Το γεγονός ότι τόσο οι συνδικαλιστικές οργανώσεις ασφαλισμένων και συνταξιούχων, αλλά και πολλές εργοδοτικές οργανώσεις, του αποδίδουν τον χαρακτηρισμό του «εφαρμοστικού νόμου του νόμου Κατρούγκαλου», δηλαδή, που νόμου που υποτίθεται ότι θέλει να καταργήσει, αποτελεί ίσως την πλέον σκληρή κριτική.

Του Χάρη Δημητρίου

Επί της ουσίας, με τον τρόπο αυτό οι πολέμιοι της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης Βρούτση, θέλουν να αναδείξουν ότι διατηρείται η ίδια δομή του συστήματος που εισήγαγε το 2016 ο τότε υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος. Η ενοποίηση των Ασφαλιστικών Ταμείων, υπό την «ομπρέλα» του ΕΦΚΑ ας πούμε, όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά επεκτείνεται κιόλας. Μάλιστα, με το «νόμο Βρούτση», πρόκειται να υπάρξει ενοποίηση και του ΕΤΕΑΕΠ στον ΕΦΚΑ. Μια ενοποίηση που προκαλεί έντονο προβληματισμό στους συνταξιούχους, καθώς νιώθουν ότι είναι πιθανό στο μέλλον να υποκρύπτει εξαΰλωση της επικουρικής σύνταξης, προς όφελος της κύριας…

Παράλληλα, με το νέο νόμο οι καινούργιες συντάξεις που θα προκύπτουν θα συνεχίσουν να είναι πολύ χαμηλές, στη βάση που δημιουργήθηκε από το νόμο Κατρούγκαλου. Άρα, δεν θα υπάρξει ουσιαστική βελτίωση. Μάλλον το αντίθετο, αφού για να μπορέσουν να λάβουν αξιοπρεπή σύνταξη στο μέλλον οι μη μισθωτοί ασφαλισμένοι, θα πρέπει να καταβάλλουν έως και 20% υψηλότερες εισφορές, σε σχέση με το παρελθόν.

Το γεγονός ότι βελτιώνονται τα ποσοστά αναπλήρωσης από τα 30 έτη ασφάλισης και άνω, περνάει σε «δεύτερη μοίρα», κυρίως λόγω της διατήρησης της πολύ υψηλής ανεργίας: Με δεδομένο ότι η ανεργία σήμερα κινείται στα επίπεδα του 16%, πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ολοένα και λιγότεροι σημερινοί «40άρηδες», με τη λήξη του εργασιακού τους βίου, θα έχουν αποφύγει να μείνουν χωρίς δουλειά, για κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι πολύ δύσκολο, έως πρακτικά ανέφικτο, να συμπληρώσουν την απαραίτητη 30αετία, για να καρπωθούν στη συνέχεια τις αυξήσεις που θα απορρέουν από τα υψηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης.

Άρα, πρόκειται για μια παρέμβαση χωρίς ουσιαστικό, πρακτικό αποτέλεσμα, μιας και θα βοηθήσει ελάχιστους εργαζόμενους, που στο μέλλον θα βγουν στη σύνταξη…