Με τον ίδιο αιφνιδιαστικό τρόπο που έφερε χτες το υπουργείο Εργασίας στη Βουλή την (κατ’ απαίτηση της τρόικας) τροπολογία η οποία καθιστά δύσκολη την προκήρυξη απεργίας από τα πρωτοβάθμια σωματεία, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο την απέσυρε, υποσχόμενο νέα κατάθεσή της με νομοτεχνικές βελτιώσεις.

Του Μιχάλη Σιάχου

Οι πρώτες και μάλλον επιφανειακές πληροφορίες αναφέρουν ότι η τροπολογία-εξπρές προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες ανάγκασαν την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας να την αποσύρει άρον-άρον, χωρίς να προκύπτει σε καμιά περίπτωση ότι η βελτιωμένη εκδοχή της θα ξεφεύγει από το πλαίσιο της συμφωνίας με τους δανειστές.

Πέρα από τις εσωκομματικές τριβές στο ΣΥΡΙΖΑ, που τις περισσότερες φορές συνειδητά ως πολιτική επιλογή υπηρετούν το ρόλο βαλβίδας για συνολική κοινωνική εκτόνωση, υποστηρίζοντας συνεχώς το αμίμητο «εμείς δεν θέλουμε, αλλά υποχρεωνόμαστε…», είναι σίγουρο ότι συνολικά η συγκυρία και το γενικότερο κλίμα που διαμορφώνεται, παρά τους μποναμάδες του κοινωνικού μερίσματος ή άλλες «ταχύτατες» παροχές σε πλημμυροπαθείς κ.λπ., δεν δείχνουν να φρενάρουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και τις διάσπαρτες μέχρι στιγμής αλλά υπαρκτές και δυναμικές κινητοποιήσεις.

Όσα έγιναν την προηγούμενη βδομάδα στο ειρηνοδικείο της Αθήνας ανάγκασαν ουσιαστικά την κυβέρνηση να αναβάλλει την αυριανή διαδικασία, φοβούμενη -και μάλλον δικαίως- ότι το κύμα ενάντια στους πλειστηριασμούς παίρνει άλλες διαστάσεις και χαρακτηριστικά.

Αντίστοιχα, οι αποδοκιμασίες του Πάνου Σκουρλέτη στο Αγρίνιο, η οργή που εκφράζουν σε κάθε ευκαιρία οι πλημμυροπαθείς στη Δυτική Αττική, οι αποδοκιμασίες της περιφερειάρχη Αττικής, Ρένας Δούρου, οι κινητοποιήσεις ενάντια στην πώληση των μονάδων της ΔΕΗ κ.λπ. είναι μερικά άκρως ενδεικτικά γεγονότα που αναδεικνύουν μια ατμόσφαιρα η οποίο μόνο ευνοϊκή δεν είναι για την κυβέρνηση -επαναλαμβάνουμε παρά τους μποναμάδες, τα κοινωνικά μερίσματα και τα εγκωμιαστικά λόγια των… Ευρωπαίων για το κλείσιμο της αξιολόγησης.

Και το κακό κλίμα που διαμορφώνεται, «παραδοσιακά» όλα τα μνημονιακά χρόνια (και όχι μόνο), πάει χέρι-χέρι με την ένταση της καταστολής.

Η αστυνομική βία στον κλειστό χώρο του ειρηνοδικείου ήρθε και «κούμπωσε» με τη σημερινή ένταση έξω από το υπουργείο Εργασίας και κοντά στο Μαξίμου, κατά την κινητοποίηση του ΠΑΜΕ ενάντια στην τροπολογία για την απεργία.

Το τέλος της κοινωνικής νηνεμίας που «υποχρεωτικά» συνοδεύεται από την ένταση της καταστολής, αποτελεί τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Το «εμείς δεν θέλουμε», το «εμείς δεν υιοθετούμε το πρόγραμμα», οι σχεδιασμένες ενδο-ΣΥΡΙΖικές «γκρίνιες» ή ακόμα περισσότερο οι προσκλήσεις τοπικών οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στην πώληση της ΔΕΗ κ.λπ., ως (μέχρι τώρα) αποτελεσματικός χειρισμός δείχνει να φτάνει στα όριά του και να τελειώνει υπό το βάρος μιας πραγματικότητας που όσο κι αν… σουλουπώνεται επικοινωνιακά είναι επίμονη και βοά.

Αυτή η πραγματικότητα, λοιπόν, απέσυρε την τροπολογία, αυτό το κλίμα χαλάει την κυβερνητική αφήγηση περί επιτυχιών και θα τροφοδοτεί όλο και περισσότερα κυβερνητικά μπρος-πίσω.

Κι αυτή η πραγματικότητα έχει… ραντεβού αύριο με την επέτειο για τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, με μια γενική απεργία την άλλη βδομάδα και πάει λέγοντας…