Το κλείσιμο της τέταρτης αξιολόγησης και η διαιώνιση της επιτροπείας

Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το τι σημαίνει, τελικά, «καθαρή έξοδος» από τα μνημόνια, που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, αποτελεί η συμφωνία τρόικας και υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης.

Του Μιχάλη Σιάχου

Και είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα, όχι γιατί περιλαμβάνει μόνο την υλοποίηση συμφωνιών και προαπαιτούμενων που εντάσσονται στο τρίτο μνημόνιο, αλλά γιατί το κλείσιμο της τέταρτης αξιολόγησης περιέχει συνέχιση αυστηρών όρων και για το 2019. Θυμίζουμε ότι το τρίτο μνημόνιο λήγει τον Αύγουστο, σε λίγες μόλις εβδομάδες, όπως επαναλαμβάνει επίμονα ο πρωθυπουργός.

Όπως αναφέρεται στο επίσημο δελτίο Τύπου του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, «έγινε αποδεκτή η πρόταση της ελληνικής πλευράς για επαναφορά του κανόνα προσλήψεων-αποχωρήσεων στο λόγο 1/1, για το έτος 2019».

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει «καθαρή έξοδο» και κατάκτηση «χώρου» για την άσκηση πολιτικής από την (εκάστοτε) κυβέρνηση; Σημαίνει ακριβώς το αντίθετο κι ας επιχειρούν τα ποικιλώνυμα παπαγαλάκια να το παρουσιάσουν ως μια ακόμα… επιτυχία.

Σημαίνει ότι ο ασφυκτικός έλεγχος και η επιτροπεία συνεχίζοντα, αφού οι δανειστές απαιτούν και πετυχαίνουν να συνεχιστεί (και μετά το τέλος του προγράμματος) η δραματική συρρίκνωση του Δημόσιου τομέα. Σημαίνει ότι τα σχολειά θα συνεχίσουν κατ’ απαίτηση των δανειστών να συγχωνεύονται και να λειτουργούν και το 2019 με χιλιάδες αναπληρωτές, σημαίνει ότι τα νοσοκομεία κατ’ απαίτηση των δανειστών θα συνεχίσουν να λειτουργούν και το 2019 με τεράστιες ελλείψεις και πάει λέγοντας.

Αν μια κυβέρνηση αποδέχεται και συμφωνεί ότι και μετά το τέλος του προγράμματος απαγορεύεται να καλύψει τα τεράστια κενά σε μείζονος σημασίας τομείς για το κοινωνικό κράτος και τον πολίτη, αυτό μόνο ανάκτηση ζωτικού χώρου για την εφαρμογή άλλης πολιτικής δεν λέγεται, όσο κι αν διαφημίζεται ως «καθαρή έξοδος».

Και, δυστυχώς, τα παραδείγματα είναι πολλά…