Σε «επιδημία» εξελίσσονται στις ΗΠΑ οι θάνατοι ηλικιωμένων μετά από πτώση – Η Ευρώπη ακολουθεί…


Ολοένα και περισσότεροι ηλικιωμένοι πέφτουν προσπαθώντας να ανέβουν σε ένα σκαμνί, να πάνε στην τουαλέτα τη νύχτα ή να βγουν στο δρόμο χωρίς το μπαστούνι τους και ο κίνδυνος να πεθάνουν αμέσως μετά έχει διπλασιαστεί στις ΗΠΑ από το 2000, σύμφωνα με μια πολύ πρόσφατη μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα. Ενώ η ίδια τάση
παρατηρείται και στην Ευρώπη σύμφωνα με τους αριθμούς, όπου σε αρκετές χώρες, από το 2000, παρατηρείται αύξηση της θνησιμότητας από πτώσεις, ιδιαίτερα σε ενήλικες άνω των 75 ετών…

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, από το 2000 μέχρι το 2016, ο απόλυτος αριθμός των θανάτων που οφείλονται σε πτώση, σε ανθρώπους άνω των 75 ετών, τριπλασιάστηκε από τις 8.613 στις 25.189..!

Είναι δεδομένο ότι έχει αυξηθεί ο αριθμός των ανθρώπων τρίτης ηλικίας, όμως ταυτόχρονα διπλασιάστηκε το ποσοστό της θνησιμότητας μετά από κάθε πτώση, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, σύμφωνα με τη μελέτη που πραγματοποίησαν Ολλανδοί και Αμερικανοί επιστήμονες και δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιστημονική επιθεώρηση JAMA.

«Περίπου ένας στους τρεις ανθρώπους άνω των 65 ετών πέφτει κάθε χρόνο», υπενθύμισε ο δρ Μάρκο Πάχορ, διευθυντής του Ινστιτούτου Γηριατρικής του Πανεπιστημίου της Φλόριντα. «Η πτώση είναι ένα δυνητικά καταστροφικό και θανατηφόρο συμβάν για τους ηλικιωμένους», τόνισε.

Εκτός από τον κίνδυνο θανάτου, εάν υπάρξει τραυματισμός στο κρανίο ή αιμορραγία, στην περίπτωση που ο ηλικιωμένος υποστεί κάταγμα στο ισχίο, το γόνατο ή τον αστράγαλο, τότε μπορεί να ξεκινήσει ένας φαύλος κύκλος: νοσηλεία, απώλεια της ανεξαρτησίας, εισαγωγή σε κέντρο αποκατάστασης και μόνιμες επιπτώσεις στην ψυχική και πνευματική υγεία.

Μετά από κάταγμα στο γοφό, ένας στους πέντε Αμερικανούς δεν θα ξαναπερπατήσει ποτέ, σημείωσε ο γιατρός και συγγραφέας του βιβλίου Όντας θνητός, Ατούλ Γκαουάντε.

«Οι πτώσεις αποτελούν μια επιδημία που γίνεται ολοένα και πιο σοβαρή για τους ηλικιωμένους», τόνισε ο Πάχορ.

Στην Ολλανδία, την Ισπανία, στον Καναδά και στην Αυστραλία, από το 2000 και μετά παρατηρείται παρόμοια τάση. Στη Γαλλία, το πρόβλημα χαρακτηρίζεται «μείζον για τη δημόσια υγεία».

Γιατί αυτή η δραματική αύξηση; «Δεν υπάρχουν επαρκείς έρευνες, σε οποιαδήποτε χώρα, για να καταλάβουμε το γιατί», είπε η Ελίζαμπεθ Μπερνς, από το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών.

Οι παράγοντες κινδύνου για πτώση περιλαμβάνουν την ηλικία, τη χρήση φαρμάκων, την κακή ισορροπία και τις χρόνιες παθήσεις (π.χ. κατάθλιψη, διαβήτη). Οι γηρίατροι πάντως έχουν κάποιες υποψίες. Μια εξήγηση είναι ότι οι ηλικιωμένοι στη σημερινή εποχή είναι πιο δραστήριοι σε σχέση με τους παππούδες τους, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και η παχυσαρκία, καθώς αποδυναμώνονται οι μύες.

Οι γιατροί παρατηρούν κυρίως ότι ναι μεν η σύγχρονη ιατρική βελτίωσε τις θεραπείες που χορηγούνται για τα χρόνια νοσήματα, όμως παράλληλα αμέλησε να ενδιαφερθεί για την ποιότητα ζωής των ανθρώπων πολύ μεγάλης ηλικίας οι οποίοι συχνά καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα φαρμάκων. Αυτή τουλάχιστον είναι η άποψη του Τζορτζ Τάλερ, επικεφαλής του προγράμματος κατ’ οίκον επισκέψεων του νοσοκομείου Medstar της Ουάσινγκτον. Μελέτες έχουν δείξει ότι με τη χορήγηση άνω των τεσσάρων φαρμάκων ημερησίως, ο αποπροσανατολισμός και η απώλεια ισορροπίας αυξάνονται σημαντικά.

Μία από τις αγαπημένες προτροπές του Τζ. Τάλερ, για να μειωθεί ο κίνδυνος πτώσης, είναι πολύ απλή: «Συνταγογραφείτε λιγότερα φάρμακα»!…

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ